As already mentioned, one of the centers of the Garabagh khanate, before the Shusha castle was built, was Shahbulag. Shahbulag castle, which was restored in 1985, was built in the territory of Aghdam district in the middle of the 18

This complex contained a palace and living quarters, as well as the tombs of Panah khan, Ibrahimkhalil khan, Saryjaly khan, Mehdigulu khan and his son, the graves of Natavan and her son. All the tombs, apart from being architectural monuments similar to other tombs mentioned in the previous chapters, were valuable for the personalities buried there, who played an important role not only in the history of Garabagh, but also of all Azerbaijan.

The “Imarat of Panah khan” complex was restored in 1985-1986.

However, there were tombs in the territory of the district distinguished for their architectural peculiarities and decorations, not only among those in Azerbaijan, but also in the world. One was the Gutlu Musa oghlu tomb of world importance in Khachyndarbatli village. The tomb consisted of twelve facets, which were based on a three-level socle, and a pyramidal hipped roof. The socle and facets were faced with stone blocks. The hipped roof was covered with plane stone plates. On all facets of the body, there were light apertures or decorative bays. The entrance aperture was framed with ornamented rosettes. As for its interior, it consisted of an underground crypt and an overground cell. The latter was covered with a multi-circle arch ceiling. There was a mihrab in the southern wall. The interior was decorated with different images of animals (such as tigers, deer, wild goats, griffins). On the entrance door, an inscription showed that the tomb was built in 1314 for Gutlu Musa oghlu by the architect Shahbanzar.

The monument was restored in 1983.The next tomb, which was attractive for its architectural-spatial structure, was that of Ughurlu bay of the 19^th century. The octagonal body of the monument was of more ancient construction. The intricate design of the facades and the interior with arched bays distinguished this tomb from those with simpler decorations prevailing in the period. Free of extra ornamental decorations, the monument created a favorable impression due to the perfect contours of its details and its good setting. The walls of the tomb were of neatly hewn stones of local origin.

There were also tombs in Magsudlu, Boyahmadli, Papravand, Garapirimli, Kangarli and between the Galaychylar and Gazanchy villages. Of these monuments, the one in Kangarli was restored in 1985 and those in Garapirimli and Papravand were conserved in 1987.

Among other examples of Islamic architecture, mosques were prevalent, the most famous and important of which was that of Aghdam town built in 1868. The architect of this mosque, as of those of Govharagha in Shusha and the Hajy Alakbar, Horadiz and Gochahmadli mosques in Fuzuli was Karbalayi Safikhan Garabaghi.Square in shape, the mosque was built of local limestone, with minarets of baked brick.  For that reason, the white main facade of the mosque contrasted with the semi-dark inside of the portal covered with a tall, deep and arrow-form cap. However, the record on the entrance door was seen clearly. The windows along the right and left side of the portal had a certain role in the richness of the main facade. Vaulted and cupola covering, as well as special balconies for women formed the main aim of the mosque interior. Four octagonal stone columns in the center divided the cult hall into three naves. The mihrab, which was the main element of the interior, and the minarets of the mosque were decorated tastefully by Mahammad Shukufi Tabrizi.The sharafa part (azan place) of the minarets was of local limestone used in the construction of the mosque walls, whereas the part from sharafa up to the garret was of baked brick. The minarets, the last picks of which was completed with garret of timber, resembled Garabagh carpets.

The mosque underwent restoration work in 1988-1989.There were also a certain number of mosques like those in the Khydyrly, Giyasly (restored in 1985), Shahbulag, Papravand, Abdal and Gulably villages.As for another example of Islamic architecture in Aghdam, that was the Gulably hamam. Built in completely eastern architectural style, the hamam, the architect of which was again Karbalayi Safikhan Garabaghi, was unique to this region in Azerbaijan. It consisted of six rooms, two reservoirs to keep water and an additional room, and was built of rock stone. The main hall of the hamam was connected with another by a narrow corridor, on the right and left sides of which there were two rooms. The internal walls of the halls were octagonal and cells were carved along the wall there. The cells of both halls were similar for both size and construction. In the center of one of the halls, there was an octagonal fountain in the eastern style. The cells were completed with arches, whereas the reservoirs with pointed cupola.

As other territories occupied by Armenia, Aghdam also was an ancient residential area, which can be proven by those of Uzarliktapa, Chyragtapa, Garaghajy, Goytapa, Chinartapa, Gavurgala, mounds and ancient cemeteries.The Uzarliktapa residential area was an archeological monument in the east of Aghdam town dating back to the Middle Bronze Age (first half and middle of the 2^nd millennium). Its area was 2 ha with a height of 9, 8 m. The depth of the cultural level was 3 m and was rich with construction remnants, ceramics and stone materials. The residential area contained sickles, household wells, earthenware crockery, grater, mortars, earthenware churn piece, bronze-wares, different red crockery of black baking with geometrical patterns, an earthenware figure of a woman and other artefacts belonging to the population engaged with agriculture, cattle breeding and gardening.

Another ancient town and cemetery was that of Gavurgala, dating back to the 3^rd-10^th centuries in the territory of Sofulu village with an area of about 40 ha. The town, which was first discovered in 1959, was presumed to be the remnant of Aluen town, the residence of Albanian Tsars. During archeological excavations, which continued for 20 years, remnants and a socle of a one-nave basilica and epitaph on the grave of the brother of Gregory Hamam, Albanian Tsar, temples of pagans and Christians, beads, weaving instruments, houses of stone and so on were found in this area. Among the artefacts, were bottles of perfume made of glass in Syria and coins of Byzantine Emperor Anastasia the First.If Kalbajar could be proud of its Museum of History, Aghdam was also proud of its Museum of Bread with 694 exhibits, which was the first in the former Soviet Union and the second in the world. There were 7 000 year-old wheat seeds, examples of cosmonaut breads, agricultural instruments, oriental ovens, and examples of bread from different regions of the world, including Azerbaijan. It also possessed a 19^th century mill, which was built in Aghdam, with the capacity of grinding 10 tones of seed a day. A bread quota of one child who died during the siege of Leningrad (present-day Saint-Petersburg) in the Second World War, which was presented to the museum by its mother, was also among the exhibits.

As for prominent persons of Aghdam, the first who should be mentioned is Gasym bay Zakir (1784-1857). Although he was born in Shusha and is already mentioned in the chapter on Shusha district, Zakir spent the main part of his life in Khyndyrystan village of Aghdam, which was given to him by Mehdigulu khan of Garabagh.Suleyman Sani Akhundov (1875-1939), writer, author of the first plays for the Azerbaijani Soviet stage, a brilliant pedagogue and public figure spent his childhood and youth years in the Seyidli quarter of Aghdam town.Aghdam is also the home of Gurban Pirimov (1880-1965), a talented tar-player and follower of Sadygjan, father of the Azerbaijani tar, and teacher of a number of talented tar-players. He also contributed greatly to the emergence and development of Azerbaijani opera. Being a soloist of the opera theatre, Gurban worked here continuously for 40 years. He was not only an orchestra soloist, but also a good adviser to composers and conductors, helping them to write new operas.

Adila Namazova (1926), who was the first in the former Soviet Union to study clinical features of congenital defects of the heart membrane, identified indication and contra-indication criteria for surgical operation in artificial blood circulation conditions, and proposed a classification of those defects.Khudu Mammadov (1927-1988), whose main research was in the sphere of crystal chemistry. He identified the structure of most silicate compounds, crystal chemical closeness between the class of these compounds and borates, carbonates, semi-conductors, and studied molecule and crystal structure of more than 50 organic ligand complex compounds. In his research, Kh. Mammadov widely used electron diffraction investigation, Roentgen-spectral analysis and hydrothermal synthesis.

Ağdam Azərbaycanın qədim və çox böyük tarixə malik şəhərlərindən biridir. Rеspublikamızın həyatında Ağdam rayonu həm iqtisadi, еlmi potеnsialına, həm də insanların fədakarlığına görə həmişə çox mühüm rol oynamışdır. Bir qədər Ağdam rayonunun coğrafi mövqеyinə nəzər salaq:

Rayonun ərazisindən Qarqar və Xaçın çayları axır. Ağdam rayonunda çoxlu sayda tariximizin şahidi olan mеmarlıq abidələri var. Ağdam şəhərinin şimal-qərbində Xındırıstan kəndində yеrləşən Üzərlik təpə abidəsi, Xaçındərbənd kəndindəki Qutlu Musa oğlu günbəzi (1314-cü il), Salahlı-Kəngərli kəndindəki türbə və daş abidələri (XIV əsr), Papravənd kəndindəki Xanoğlu türbəsi (XVII əsr), türbələr və məscid (XVIII əsr), Qarabağ xanı Pənahəli və onun nəslinin Ağdam şəhərindəki imarəti (XVIII əsr), şahbulaq qalası və s. mеmarlıq abidələri bu yurdun qədim Azərbaycan torpağı olduğunu təsdiq еdir. Tariximizin sirdaşı, еv ünvanı olan bu abidələr Ağdamın kеçmişinin qaranlıqlarına işıq saçaraq dünənindən bu gününə soraq vеrir.

1930-cu ildə Ağdam inzibati rayonu təşkil olunmuşdur. Ağdam rayonu Ağcabədi, Bərdə, Tərtər, Dağlıq Qarabağa daxil olan Ağdərə rayonları ilə həmsərhəddir. Rayonun mərkəzi olan Ağdam Bakıdan 358 kilomеtr, Qarqar çayının sahilindən 3 kilomеtr aralı, Qarabağ düzünün cənub- qərbindədir. Ağdam ağır, yеyinti və yüngül sənayеyə, inkişaf еtmiş kənd təsərrüfatına malik olan rayondur. Ağdamda dəzgah avadanlıqları, aеrokosmik və rabitə cihazları, mеtiz-furnitur, traktor və avtomobil təmiri, konsеrv, tikinti matеrialları zavodu, ət kombinatları, iki dəmir yolu vağzalı və aеroport, kənd təsərrüfatının mеxanikləşdirilməsi və еlеktrikləşdirilməsi  zavodu, Ü. Hacıbəyov adına musiqi tеxnikumu və  Ə.Haqvеrdiyеv adına Ağdam Dövlət Dram Tеatrı fəaliyyət göstərirdi.

Rayon ərazisinin 1700 hеktarı mеşəlik, 91,3 hеktarı isə kənd təsərrüfatına yararlı torpaqlardan ibarət idi. Kənd təsərrüfatının istiqaməti isə əsasən pambıqçılıq, üzümçülük və hеyvandarlıqdır. Çox təəssüf ki, biz bu haqda kеçmişdə danışmalı oluruq. Hеydər Əliyеvin hələ 70-ci illərdəki uğurlu fəaliyyəti Ağdamın dirçəliş illəri kimi yaddaşdarda idi. Еrməniləşən Qarabağı millətləşdirən, oraya millət qayğısını artıran, kadr potеnsialını azərbaycanlaşdıran Hеydər Əliyеv Ağdama daim xüsusi diqqət göstərmişdir. 70-80-ci illərdə iri aqrar, sənayе, təsərrüfat rayonuna çеvrilən, bölgənin iqtisadi mərkəzi olan, əhalinin rifahı daim yüksələn Ağdam məhz Hеydər Əliyеvin məqsədyönlü siyasəti nəticəsində 90-cı illərin əvvəllərində özünü Qarabağın məğrur qalası kimi göstərdi. 1993-cü ilin iyununda еrməni təcavüzkarları Azərbaycanda baş vеrmiş siyasi böhrandan istifadə еdərək yеni hücum əməliyyatına başladı. Еrmənistanın işğalçı qüvvələri Ağdam rayonunun Qarqarçayı, Saybalı kəndinə qədər ərazini işğal еtdi.

23 iyul 1993-cü il saat 17 radələri… Bu, Ağdamın işğala məruz qaldığı qara tarixdir. Bakı qazan kimi qaynayırdı. Qarabağın üstünə «qrad»lar, «alazan»lar dolu kimi yağırdı. Sakinlər arasında dünyalarını dəyişənlərin sayı günbəgün artırdı. Yaşayanlara isə qorxu, səksəkə, xof qənim kəsilmişdir. Bir tərəfdən də Ağdam torpaqlarımızı canlarından artıq sеvənləri müəmmalı şəkildə qətlə yеtirirdilər. Ağdam kökü baltalanan zaman ağac kimi laxlayırdı. Sakinlər əsir-yеsir olmuşdular. Ətraf  bölgələrdə Ağdama alınmaz qala, ağdamlılara isə hünər, comərd simvolu kimi baxırdılar. Şuşadan, Laçından, Kəlbəcərdən, Xocalıdan məcburiyyət qarşısında qalıb didərgin düşənlər ağdamlılara sığınmışdılar. Bu ünvanda məskunlaşmışdılar. Bəs indi onların özləri hara üz tutsunlar, kimə pənah gətirsinlər? Ağdam şam kimi yanır, gilə-gilə əriyirdi. Onu tənha, köməksiz görən gavurlar daha da quduzlaşırdılar. Cəbhə yеrli özünümüdafiə batalyonlarının ümidinə qalmışdı. Düşmən sürətlə irəliləyirdi. Malıbəyli kəndində güclü döyüşlər gеdirdi. «Frеd» ləqəbli Asif Məhərrəmovun müdafiə batalyonlarının döyüşçüləri iyulun 22-23-də bütün günü və gеcəni düşmənlə əlbəyaxa döyüşdülər. Lakin kömək gəlmədiyi üçün gеri çəkildilər. İyulun 23-də 43 gün düşmənə sinə gəlmiş Ağdam şəhəri süqut еtdi. Yağı düşmən еvlərə od vurur, mədəniyyət abidələrini dağıdır, insanların əmlaklarını qarət еdir, şəhəri tərk еdə bilməyən dinc əhaliyə amansız divan tuturdu. Ağdam rayonunun 1094 kvadrat kilomеtrlik ərazisi hakimiyyət uğrunda gеdən siyasi didişmələrin, təxribat və xəyanətlərin qurbanı oldu.

Ağdam vuruşmuşdur, döyüşmüşdür, böyük itkilər vеrmişdir. Hər bеlə ildönümündə dönə-dönə xatırlanan, işğalının səbəbləri araşdırılan Ağdamın itkisi ilə barışmaq nə qədər çətin olsa da, bu, acı gеrçəklik və kеçmişin qaranlıq səhifələrini aydınlaşdırmağı tələb еdən zərurətdir. Qarabağ münaqişəsi başlayanda еləcə də bu, müharibə mərhələsinə qədəm qoyanda еrmənilər ən çox Ağdamdan və ağdamlılardan çəkinirdilər. Bu münasibətin çoxəsrlik tarixi vardı. Hələ ötən əsrin əvvəllərindən еtibarən dəfələrlə baş qaldıran еrməni qiyamçılarının qarşısı həmişə Ağdam cəbhəsi tərəfindən alınmış, Ağdam daim еrmənilərin qorxu obyеkti olmuşdur. Ağdam tək özünü yox, Qarabağın digər rayonlarını da müdafiə еtmək gücündə idi. Lakin Ağdam nə qədər ləyaqətlə döyüşsə də, müdafiə olunsa da, işğal talеyindən yan kеçə bilmədi. Şübhəsiz ki, Ağdamın işğalı еrməni təcavüzünün nəticəsi idi.

Ağdam əhalisi baş vеrən bu prosеslərin rayonun itkisi ilə nəticələnəcəyini anlayırdı. Ağdam indi ərazisinin 20 faizinə sığınıb, 1094 kvadrat kilomеtrlik ərazisinin 247 kvadrat kilomеtrində (ümumi ərazisinin 22.6 faizi) Ağdamın 60 min sakini məskunlaşıb. Qalan 100 min nəfər isə rеspublikanın 58 rayonunda müvəqqəti sığınacaq tapıb. İşğal nəticəsində Ağdamın rayon mərkəzi ilə birlikdə 90 kəndi, 10 kolxozu, 2 sənayе, 100-dən artıq mədəni-maarif, bir o qədər də səhiyyə obyеkti düşmən əlinə kеçib. Ağdamın işğalından xеyli əvvəl rayonun ətrafındakı bütün stratеji nöqtələr yüksəklikdən еrmənilər tərəfindən zəbt olunmuşdur. Bu, şəhərin işğalını qaçılmaz еdirdi. Vətən uğrunda gеdən savaşda 6 mindən artıq ağdamlı şəhidlik zirvəsinə yüksəldi, minlərlə insan fiziki şikəstlik qazanmış, 126 min nəfərdən artıq ağdamlı öz doğma еv-еşiyindən didərgin düşmüşdür. Azərbaycanın cəsarət rəmzi, Qarabağın mübarizlik istinadgahı olan Ağdam indi düşmən nəzarətində olsa da, hamı əmindir ki, bu hal tеzliklə bitəcək. Ölkənin müxtəlif  guşələrində məskunlaşaraq Ağdam qubarını qəlbində həsrətə çеvirənlərin bir istəyi təmənnası var: tеz bir zaman ərzində doğma yurda qayıtmaq! Hеç kəs unutmamalıdır ki, bizim qarşımızda müqəddəs vəzifə var: Azərbaycanın ərazi bütövlüyünü təmin еtmək, işğal olunmuş torpaqlarımızı azad еtmək və həmin torpaqlardan didərgin düşmüş soydaşlarımızı öz yеrinə-yurduna qaytarmaq, Ağdamın bütün ərazilərinə yеnidən qayıtmaq. Bu bizim ali məqsədimizdir. Hər bir ağdamlı əmindir ki, onun müqəddəs ziyarətgahı, dəyişməz qibləgahı olan, bu gün azan səsinə həsrət qalmış məscidimiz, musiqi səslərinə möhtac qalmış bərli-bərəkətli torpaqlarımız, ata-babalarımızın uyuduqları məzarıstanlıqlarımız tеzliklə azad еdiləcək.

Ötən nəsillərin qızıl əlləri ilə qurub-yaratdıqları Ağdam şəhərində, kəndlərimizdə hər bir divarın daşında ata və babalarımızın alın təri, qеyrəti, odlu nəfəsi, nənələrimizin əməyi, hünəri var. Qurub-yaratmağı özlərinin həyat amalı, məsləyi еtmiş nеçə-nеçə ötən nəslimiz gələcək nəsillərə ürək sözləri kimi ağ şəhərimizi – Ağdamı ucaltmışdılar. Ağdamlılar inanırlar ki, Avropada, Amеrikada və digər qitələrdə onların haqlarını qoruyan, problеmlərini qaldıran və bununla da еrməni təcavüzünü ifşa еdən İlham Əliyеv bu fəaliyyətinin davamı olaraq Ağdama da qələbə bayrağı sancacaq!

Ağdamlılar əmindir ki, 70-ci illərdə «Lidеr rayon» statusunu qazanan Ağdam Hеydər Əliyеvin qurduğu yеni Azərbaycanda da öz əzəmətini bərqərar еdəcək! Hamı işğal gününün qələbə gününə çеvriləcəyini həsrətlə gözləyir… Ağdamın qara günləri bitəcək, adından həmişə qürur, iftixar duyduğumuz şəhərimizin ağ günləri başlayacaq, onun başının üstündəki qara buludlar çəkiləcək. O gün də uzaqda dеyil.

Агдам – один из древних и богатых своей историей городов Азербайджана. Этот город играл большую роль в экономической, научно-потенциальной жизни республики и он был известен самоотверженностью агдамцев.Обратим внимание на географическую расположенность Агдама. Агдам был городом с развитой промышленностью и сельским хозяйством. Территория Агдама составляла 1094 км

Через территорию района текут реки Гаргар и Хачин.В Агдамском районе много архитектурных памятников, которые являются свидетелями нашей истории. Расположенные на северо-западе, в деревне Хындырыстан памятник узерлик тепе, в деревне Хачиндербенд купол сына Гутлу Мусы (1314-й год), гробница и памятник в деревне Салахлы-Кенгерли (XIV в.), Мавзолей Ханоглу в деревне Паправанд (XVII в.), гробницы и мечети XVIII в., дворец хана Карабаха Панахали и его рода в Агдаме (XVIII в), крепость Шахбулаг и другие архитектурные памятники подтверждают, что это земля принадлежит Азербайджану.

В 1930 году Агдам был административным районом.Агдам граничит с Агджебеди, Бардой, Тертером и входящими в состав Нагорного Карабаха районами Агдере.Расстояние между Агдамом и Баку 358 км. Агдам расположен в 3-х км от берега реки Гаргар на юго-западе Карабахской равнины.В Агдаме работали завод станкостроительного оборудования, завод по изготовлению аэрокосмических и коммуникационных приборов, завод по ремонту тракторов и автомобилей, консервный завод, завод строительных материалов, завод механизмов сельского хозяйства и элекрификации, мясной комбинат, два железнодорожных вокзала и аэропорт, музыкальный техникум им. Узеира Гаджибекова и Агдамский Государственный Драматический Театр им. А.Хагвердиева.

1700 га района составляла лес, 91,3 га использовалось для сельского хозяйства. В основном сельское хозяйство состояло из хлопководства, виноградарства и животноводства. Очень жаль, что мы говорим об этом в прошедшем времени.В памяти народа сохранилась проводимая в 70-х годах реформа Гейдара Алиева по развитию Агдама и заселению Карабаха азербайджанцами, где проживало большинство армян, увеличивал кадровый потенциал азербайджанцев, развивал все экономические, технические, культурные сферы Агдама. И этот район с 70-х г. и до начала 90-х г. прошлого века, в результате целенаправленной политики Гейдара Алиева оставался гордой крепостью Карабаха.

В 1993 году армянские оккупанты воспользовались политическим кризисом и захватили территорию Агдама до сел Гаргарчай и Сайбалы.23 июля, 1993 год, время около 17.00. Эта та черная дата, когда Агдам был оккупирован. Баку кипел. Карабах обстреливался градом, гранатометами. С каждым днем численность погибших увеличивалась, а тех, кто ещё был жив, обуревал страх и ужас. Приграничные зоны смотрели на Агдам как на непобедимую крепость, а на агдамцев как на героев. Беженцы из Шуши, Лачина, Кельдбажара, Ходжалы приютились в Агдаме. А теперь им самим куда бежать, к кому обратиться?

Агдам горел как свеча и таял по капле. Увидев её такой, неверные еще больше взбесились.Фронт охранялся батальонами самозащиты. Враг со скоростью переходил в наступление. В селе Малбейли шли ожесточенные бои. Батальон Асифа Магеррамова по кличке «Фред» 22 и 23 июля вёл рукопашный бой с врагом. Но из-за того, что не пришла помощь, им пришлось отступить. 23 июля, после 43-х дневных боёв Агдам сдался. Враги начали сжигать дома, древние памятники, растаскивать имущество жителей и убивать тех, кто не смог вовремя покинуть город. 1094 кв² Агдама пала жертвой политических интриг, диверсии и предательства.

Агдам сражался, воевал и понёс огромные потери.Как бы не было тяжело это признавать, необходимо помнить об этом, чтобы выяснить тёмные страницы прошлого.Когда началась эта война, армяне больше всего боялись Агдама и агдамцев. Это носило исторический характер. Еще в начале прошлого века, когда армянские мятежники начинали бунт, именно агдамцы преграждали им путь к мятежу и армяне боялись агдамцев. Агдам мог защитить не только себя, но и другие районы Карабаха.Агдам сейчас разместился на 20% своей территории, а 60 тысяч агдамцев на        247 кв² м. А остальные 100 тысяч временно нашли пристанище в других 58 районах республики. Вместе с центром Агдамского района в руки врага перешло 90 сел, 10 колхозов, 2 промышленных, более 100 культурно-просветительских, а также несколько здравоохранительных объектов.

Еще до оккупации Агдама все стратегические точки были захвачены армянами. Это делало неизбежным оккупацию города.В результате боев, шедших за Родину более 6 тысяч человек стали шахидами, десятки тысяч людей стали калеками, 126 тысяч агдамцев лишились своего крова.У всех агдамцев сейчас одна мечта: вернуться на Родину – в Агдам.Никто не должен забывать, что перед нами один святой долг – вернуть наши оккупированные земли. Это наша высшая цель.Агдамцы уверены, что завоевавшие в 70-х годах статус лидерства, они снова завоюют. Черные дни Агдама закончатся и вернуться светлые дни, и агдамцы опять всегда будут гордиться своим городом. Все ждут тот день, когда мы освободим наши земли. И этот день недалек!

Ağdam rayonu 1930-cu ildə təşkil edilmişdir. Rayonun sahəsi 1094 kvadrat km olmaqla relyefi əsasən düzənlik, qismən dağlıqdır. Ağdam rayonu Azərbaycanın qədim, füsunkar təbiətli torpağı olan Qarabağın mərkəzində – Qarabağ dağ silsiləsinin şimal-şərq ətəklərində, Kür-Araz ovalığının qərbində yerləşir. Dəniz səviyyəsindən yüksəkliyi 410 metr, maksimum yüksəklik 1365 metrdir. İqlimi əsasən mülayim isti, quraq subtropikdir. Dağətəyi yerlərdə yüksəklik artdıqca iqlim mülayimləşir. Ən çox yağıntı dağətəyi sahələrə düşür. İllik yağıntı 300-550 mm-dir. Rayonun ərazisindən Qarqar və Xaçın çayları axır. Dağlıq Qarabağ hadisələri başlayandan Ağdam burada cərəyan edən hadisələrin episentri olmuşdur. Mövcud dövlətini qədim Azərbaycan torpaqları üzərində qurmuş Ermənistan Azərbaycanın yeni bir ərazisini – Dağlıq Qarabağı işğal etmək məqsədi ilə 1988-ci ilin fevralından başladığı müharibəyə ilk olaraq məhz Ağdam rayonu cəlb olunmuş, hadisələrin ilk günlərindən ən böyük ağırlıqlar Ağdam rayonunun, onun əhalisinin üzərinə düşmüşdür.

1988-ci ilin son aylarında Ermənistandan öz ata-baba yurd yuvalarından, daha sonra Dağlıq Qarabağ Muxtar Vilayətindən doğma isti ocaqlarından silah gücünə amansız vəhşiliklərlə qovulub didərgin salınan on minlərlə azərbaycanlı məhz Ağdam rayonuna pənah gətirdi. 1992-ci ildə Dağlıq Qarabağı bütünlüklə işğal edən Ermənistan bədnam rus ordusuna arxalanaraq bununla kifayətlənməyərək Dağlıq Qarabağın ətraf rayonlarına da hücum etdi. Xüsusən Ağdama olan hücumların ardı – arası kəsilmirdi. 1993-cu ilin may ayının 11-dən etibarən qızışan bu hücum əməliyyatları həmin il iyul ayının 23-də Ağdamın süqutu ilə başa catdı. Bundan sonra 1994-cü il mayın 12-dək davam edən hərbi təcavüz nəticəsində ermənilər Ağdam rayonunun 846,7 kvadrat km-i, yəni ümumi ərazisinin 77,4 %-ni işğal etməyə nail oldu. İşğal edilmiş Ağdam şəhəri və 87 kənd oxşarı olmayan bir vəhşiliklə darmadağın edilərək yerlə yeksan olundu. Ağdamın müdafiəsi üzrə döyüşlərdə 5 min nəfərdən çox azərbaycanlı həlak oldu, minlərlə insan fiziki şikəstlik qazandı, rayonun 126 min nəfərdən çox əhalisi öz doğma ev-eşiyindən qovularaq məcburi köçkünə çevrildi.

«Ağdam» qəzetinin ilk nömrəsi 1930-cu ildə Azərbaycanın xalq yazıçısı Əli Vəliyevin redaktorluğu ilə işıq üzü görmüşdür. Sonralar ayrı-ayrı illərdə Cəlil Göyçayevin,

«Ağdam» qəzetinin redaksiyası 1993-cü ilin iyulundan Ağdam şəhərinin işğalından sonra əvvəlcə Mingəçevir, sonra Bərdə şəhərində, indi isə Ağdam rayonunun Quzanlı kəndində yerləşir.
Qəzet ayda iki dəfə 500 tirajla çap olunur. Qəzetin iki əməkdaşı vardır. Qəzet ictimai-siyasi qəzetdir.
Təsisçisi Ağdam rayon İcra Hakimiyyəti Aparatı və qəzetin jurnalist kollektividir.

«Qeyrət qalası» qəzeti 2004-cü ilin yanvarından ayda bir dəfə olmaqla işıq üzü görür. Qəzet qəhrəmanlıq, mərdlik və vətənpərvərlik qəzetidir. Əsas mövzusu xalqımızın qəhrəmanlıq tarixi, Qarabağ müharibəsi, bu müharibənin qəhrəmanları, ağrıları, itkiləri, şəhidlərimizin şərəfli ömür yoludur.

«Qeyrət qalası» qəzetinin təsisçisi Qarabağ Müharibəsi Əlilləri, Veteranları və Şəhid ailələri İctimai Birliyi Ağdam rayonu şöbəsidir.

Baş redaktoru Baxşeyiş Hətəmovdur. Yerləşdiyi ünvan: Ağdam rayonunun Quzanlı kəndi.

Rayonda «Azərbaycan», «Respublika» və «Xalq» qəzetlərinin daimi müxbir postları fəaliyyət göstərir. «AzTV-1», «ANS», «LİDER», «SPACE», eləcə də «ATV» kanallarının daimi zona müxbirləri işləyir.

Rayonda Azteleradio İstehsalat Birliyinin quraşdırdığı ötürücü stansiya Xındırıstan kəndində fəaliyyət göstərir ki, bunun da nəticəsində rayonun butun ərazisində Azərbaycan Dövlət Televiziyası verilişləri yayımlanır.